#tüm songlkaradeniz entry'leri

Anlamama halidir.

Evreni, yaşamı, insanları ve özellikle de kendimi anlamıyorum. yaşam gayemiz ne? Üremek ve beslenmek mi? Hayır sadece bunlar olamaz. Daha derin bir şey olmalı. Bu kadar karmaşık yaratıklarken nasıl olurda böylesi basit gayelerimiz olabilir ki. Buna katılmıyorum. Çünkü bunu anlamıyorum. Ben sadece bunlar için var olmadığımdan eminim. Fakat gayemin ne olduğunu da anlamıyorum orası ayrı bir muamma.

Bir çocuk için en büyük travmadır annesinin babası tarafından şiddet görmesi. Aciz hissettirir insanı yıllarca bu tanık olunan şey. “Ben öylesine güçsüzüm ki annemi bile koruyamıyorum” düşüncesini sürekli tekrarlar bilinçaltında. Dursun istersin ama durmaz. “Baba dur lütfen” artık durmak zorundasın çünkü benim çocukluğum öldü, daha fazla ölemez.

İhtiyaçtır. Birine güvenmek isteriz, bir şeye güvenmek isteriz, kendimize güvenmek isteriz. Bu istek hiç bitmez çünkü biz en çok güvenmek, güvenebilmek isteriz. Yaşamak için güvenmek zorundayız.

gidip penguenlerle sohbet etmek istediğim yer.

Yaşamak. Çünkü benim kafa doğuştan güzel.

Piç erkeği toyken tercih ediyoruz fakat o toyluğu atınca sadece efendi bir adamla birlikte olmak istiyor insan. Toyluk dememi yaşla ilişkilendirmeyin. Misal ben 22 yaşındayım ama toy değilim artık. Bu sebeple piç erkekler itici gelmeye başladı özellikle de bir kaç aydır. Ki zaten öncesinde de platonik takılırdım yani yine tercih etmiş sayılmam piç erkeği. İstisna mıyım bilemem fakat kaidelere karşıyım. İnsan güvenebileceği bir omuza yaslanmak istiyor bazen. Ve gerçekten seven bir erkeğin saçlarını okşayarak uyutmak istiyor. Yani olayın piç ya da efendi erkekle ilgisi yok. Olay güvenebilecek erkek tercih etmekle.

cem yılmaz'ın esprisini hatırlatan başlıktır.
"uyudun mu?"
hemen kapatın telefonu, hemen!*

karındaş.

toplumun kadın ve erkeğe dayattığı baskıcı normlar bütünüdür.

erişkin eril insan.

edit: bay değil erkek.