#tüm gezenhayvan entry'leri

böyle bi iticilik, yapmacıklık var. samimiyet göremedim ve ne zaman karşıma çıksa vlogları çok sıkıldım. izlememeye gayret ediyorum.
gittiğim gördüğüm en sevimsiz, samimiyetsiz yapmacık ve dönmek için can attığım ülke.
batum'da bu anıtı görüp ülkeye geri dönün. gerisi leştir. sanıldığı kadar büyük değildir. gidince anaa bumuydu la demeyin.
zamanında ingiltere'den aldığım iphone 3g mi 10tl hizmet bedeli karşılığında tim'e yaptırmıştım. (bkz: nerde o eski günler) tabi çoğunluk o zaman hala tuşlu nokia kullanırdı. uzay mekiği ilgisi görüyordu efsane 3g.
1 yıl lanet okuya okuya kaldığım semt. samimi gibidir ama değildir. bi şirinevler de değildir tabi.
her yıl interrail türkiye olarak bi zirve düzenlense (bkz: yılın youtuber'ı) (bkz: yılın gezgini) (bkz: yılın sırtçantalısı) gibi sembolik ödüller verilse ne güzel olurdu..
hazır van'a gelmişiz, e madem bide tebriz'e geçelim dedirtecek olay. giderken pasaportları yanınıza almayı unutmayın
2016 yılında ilk interrail kampım olduğundan mıdır yoksa gece atmosferinden midir bilmem ama beni etkileyen en güzel interrail kampıdır. 2017 yılında yapılmaması derinden yaraladı. o kamptaki ortamı diğer kamplarda bulamadım ne yazık ki..
siz siz olun kafanız güzelken şişle çadırın içinden sucuk almaya gitmeyin. (2016 interrail sülüklü kapında başıma gelen hadise)
köşe yazılarındaki muhalif söylemleri yüzünden hükumet tarafından kurmuş olduğu (bkz: akut) başkanlığı tarafından istifası istenmiş, eski başbakan bülent ecevit'in hazineye ait şişli'de eski bir binayı 49 yıllığına akut'a tahsis etmiş ve istanbul valiliği tarafından 15 yıl sonra 2016 yılının ekim ayında binayı 15 gün içerisinde boşaltmaları istenilmiştir. mahruki'nin istifası üzerine bina tahliye edilmeden mevcut düzenine devam etmektedir.

Ben 9 yaşındayken sakarya akyazı'da yakalandığımız 17 ağustos 1999 depreminde tanıdım akut ve nasuh abiyi, 150 gönüllüsüyle 230'un üzerinde hayat kurtardılar. o günleri yaşayanlar bilir ancak, şu an bunları yazarken bile tüylerim diken diken oluyor. mahallemiz fay hattının bulunduğu konumda olduğu için yerle bir olmuştu. sokağa ailecek sağ salim indiğimizde gökyüzündeki yıldızları, yerden gelen fokurdamaları, yıkıntılar içinden gelen çığlıkları, sesimi duyan var mı haykırışlarını, binaların çöküş seslerini, akut ve nasuh abinin yaptıklarını unutmadım. akut'un kuruluşundan beri 2000 kişinin yaşamını kurtaran bir dernekten, ona öncülük eden bir insana yapılan bu çirkin müdahaleleri hazmediyorum açıkçası. nerde kaybettiğimizi çok iyi biliyorum. böyle değerleri el üzerinde tutmak yerine rıza zarrap gibi insanları yücelttiler.
(bkz: vatan lafla değil eylemle sevilir)

asya yolları ve himalayalar kitabını okuduktan sonra asya kültürüne ve enduro motorlara ilgimi artıran insandır. etiler'de dede yadigarı evinde mütevazi bir yaşantısı vardır, ayrıca hayallerimin evidir. yaşamını ve yaptıklarını takdir ettiğim nadir insandır. umarım bir gün tanışma fırsatı bulup kitaplarımı imzalatma fırsatı bulurum.