2+1 evime 1600 tl kira veriyorum. lokasyon: mebusevleri/ankara
2'den 3'e geçilip zincirlerden kurtulduğunu hissettiğin geçiştir. sonrası akar gider.
latin amerika'dır. böyle bir gidip 2-3 ay dönmeden boydan boya gezmek istiyorum.
havalar ısındı, tatil modu açıldı derken iyice rahatladığımız şu dönemde 2. doz aşıyı da olunca sanki kurşun geçirmez bir yelek giymiş gibi hissediyorum kendimi şu an. sonu hayrolsun.*
klasik tonlar dışında kullanılan müziklerdir. benim için (bkz: westworld) dizisinin jenerik müziğidir.
içlerine katılalı 1 hafta olmuş gruptur. delta varyantına yakalanmışım üstelik. aşı sayesinde hafif atlatıyorum. lütfen herkes dikkat etmeye devam etsin, çünkü bitti gibi davranılsa da hiçbir şeyin bittiği yok.
malum çay, her şeye iyi geliyor. yanan yerleri serinletiyor. çok amaçlı bu çayın hangisini içiyorsunuz? ben çok çaycı biri değilim ama mümkünse bergamotla veya karanfille aromalandırılmış çaylar tercihim.
sözlük yazarlarının artık bir aile olması ve hemen herkesin birbirine sempati besleme durumudur. İşin açıkçası genellikle sözlük okuyucu kitleden oluşup, içerik girenlerin sayıca az olması ne kadar sıkıcı olsa da okuyucusu ya da yazıcısı farketmeksizin hemen herkesin az çok aydın görüşlere sahip olması bu aileyi daha da güzel kılmaktadır.
Bazen insan fark etmeden bazı yerlere ara verir. Sonra bir gün, eski bir şarkı gibi aklına düşer… Şifreyi hatırlamaya çalışırsın, kullanıcı adını yazarken bile hafif bir nostalji gelir. İşte bugün o günlerden biri.
Zamanında burada gece 3’te saçma ama samimi entryler girilir, kimse kimseyi tanımasa da herkes birbirinin ruh halini anlardı. Şimdi girince ortam biraz sessiz gibi ama belki de eksik olan şey yeni yazılardır.
Uzun zamandır yazmıyordum. Hayat, iş, koşturmaca derken insan düşüncelerini bir yere bırakmayı unutuyor. O yüzden buraya tekrar bir iz bırakmak istedim.
Belki kimse okumaz, belki biri denk gelir ve ben de hala buradayım der Zaten sözlüklerin olayı da biraz bu değil mi? Aynı anda yalnız olup aynı yerde buluşabilmek.
Selam olsun hala ugrayanlara
Zamanında burada gece 3’te saçma ama samimi entryler girilir, kimse kimseyi tanımasa da herkes birbirinin ruh halini anlardı. Şimdi girince ortam biraz sessiz gibi ama belki de eksik olan şey yeni yazılardır.
Uzun zamandır yazmıyordum. Hayat, iş, koşturmaca derken insan düşüncelerini bir yere bırakmayı unutuyor. O yüzden buraya tekrar bir iz bırakmak istedim.
Belki kimse okumaz, belki biri denk gelir ve ben de hala buradayım der Zaten sözlüklerin olayı da biraz bu değil mi? Aynı anda yalnız olup aynı yerde buluşabilmek.
Selam olsun hala ugrayanlara
