floransa'da, duomo'nun hemen dibinde yer alan 6 €'ya harika paniniler yiyebileceğiniz küçük dükkan.
önünde hernevi sıra olmasından doğru yerde olduğunuzu anlayabilirsiniz, yemeden önce peynirlerden ve etlerden size tattırılır, ona göre sevdiğiniz numaraları söylerek paninizi yaptırabilirsiniz.

floransa'da, signoria meydanı'nın yan sokağında bulunan panini dükkanı.
aynı sokaka 3 dükkan 1 restoranları var. dükkanların hepsinde genelde kuyruk olur, içlerinde oturma yerleri ufaktır, zaten olduğu sokağa yaklaştıkca sokakta oturup ellerinde yiyip yanında bira gömen insanları görürsünüz.
çeşit çeşit paniniler sabit fiyat olarak 5 euro, gayet lezzetli ve doyurucu.

efsane yönetmen quentin tarantino imzalı filmin fragmanı bugün meraklılarının beğenisine sunuldu.

23 Ağustos'da sevenlerinin beğenisine sunulacak film 1969 yılında geçiyor; oyuncu kadrosu ile göz dolduran cinsten:
brad pitt, leonardo dicaprio, al pacino, kurt russell...

fragmanı için;
once upon a time in hollywood ilk fragman!

Yaptığı ilginç seçim reklamı ve klibiyle yarmıştır.

buyrun

cumhurbaşkanının eşi sayın emine erdoğan'ın bir sözü.

“biz, sadece kendi çeşmemizden, ampulümüzden, soframızdan değil, yeryüzünde halife olmanın sorumluluğunu taşımaktan mesulüz. afrikalı bir çocuğun, temiz su bulamadığı için maruz kaldığı hastalıkları çocuklarımıza doğru anlatabilirsek, 1 dilim ekmeğin undan çok daha fazla anlamı olduğunu da kavratmış oluruz.”

kaynak: birgün

merkezi atlanta’da olan, zamanla avrupa’da da şubelerini açmış restaurant zinciridir. Bulunduğu yerlerde tavuk kanadı yemek isteyenlerin genellikle ilk tercihi olmaktadır. Gittiğim tüm şubelerinde kalamarı oldukça beğenmiştim, bu yüzden kalamarı da iyi yönleri kısmına eklemek istiyorum.

Logosu şu şekildedir;

Nehir, ırmak, gibi mümkün olan sulu yerlere inşa edilmiş olan, otel ve/veya hostellerdir. Odaları bir gemi kamarası şeklinde tasarlanmış olanlar daha samimi ve gerçekçidir.

En bilineni Amsterdam’dadır ancak çeşitli örnekleri dünya genelinde vardır.

Botel örneği;

Budapeşte’nin en meşhur bulvarı olan ve Kökleri 1800’lere dayanan Andrássy Bulvarı’nda yer almaktadır.

Müze Web Sitesi

Nazi işgal dönemi, sovyet işgali dönemi gibi konuların işlendiği eşsiz dizayna sahiptir. Ayrıca yer altı labirenti ve hücreleri de ziyaret imkanı vardır.

Henüz görmemiş olanlar için çok fazla detay vermek istemediğimden, yalnızca dışarısından bir görsel;

Yaklaşık 720 kişilik sabit nüfusu olan sakin bir Litvanya sahil beldesidir.

Genellikle yaz aylarında beldeyi ziyarete gelen yerli ve yabancı turistlerin tercih edebileceği, butik/şirin otellere de ev sahipliği yapan yerdir.

bizden önceki dönemleri bilemem, günümüz türkiyesi’nde ise zordur genç olmak. iki ucu b.klu değnektir. diğer birçok ülkedeki yaşıtların hobiler edinirken, çeşitli sporlar yaparken, ne bileyim dünyayı falan gezerken sen sınav stresi, ekonomik sorunlar, gelecek kaygıları, bir de toplum baskısıyla boğuşur durursun.

sevgilimle gezeyim desen, abisi babası görür mü biri yetiştirir mi ailesine..

hobi edineyim ona zaman ayırayım desen, dershaneye kim gidecek? sınava kim hazırlanacak? hadi hepsini erteleyip üniversite kazanınca yapayım desen, hooop geldi mi konu ekonomik sorunlara.

amerikalı yaşıtının üç-beş ay en fazla, parasını biriktirip aldığı otomobili sen belki yetişkin hayatında bile alamayacaksın. hadi aldın, benzin doldurup gezemeyeceksin. hadi gezdin, sevgilini yanında gezdiremeyeceksin.. avrupalı yaşıtının şehir değiştirir gibi gittiği ülkelere vize almak istesen dönem tatili için, aylarca vize için kapılarda gezeceksin. hadi aldın diyelim, kur farkı falan.. liste uzar gider.

herkes için mi böyle? elbette değil. herşey para mı? elbette değil. ama çoğunluk için durum böyle ne yazık ki.. bir de bayılana kadar gezip, yorulduk hadi hemen bir otel bulup yatalım demek var, aylar öncesinden couch ayarlamaya çalışmak var.. manhattanda temiz bir odayı 50 dolara kiralarsın. amerikalı genç için iki günlük harçlık. peki bizim gencimiz için?
bizden kötü durumda olan farklı ülkelerde gençler yok mu? elbette var, ama iyi örnek dururken kötüyü neden örnek gösterelim ki? şükür şükür diye bugünlere geldik resmen. her geçen gün öncekini aratır oldu. baksanıza doksanların eğlenceli deli dolu klipleri, reklamları, çılgın bedişleri bile yok artık. nesinden tat alalım?

edit: hayatının baharında şehit olma ihtimalini atlamışım, özür diliyorum.