harlem'de gerçekten yaşamış 3 uyuşturucu tacirinin hikayesine dayanan 2002 yapımı film. torbacıların dünyasını geriye dönüşler şeklinde anlatıyor.

Osmanlı döneminde yalıların sayısının 445 olduğu, günümüze ulaşabilenlerin sayısının ise 366 olduğu belirtiliyor.

Osmanli doneminde, sehzade, sultan ve hanedanin onde gelen mensupları istedikleri yerde yalı veya köşk yaptirabilmektedir ve bu insanlar genelde Beşiktaş, Ortaköy ve Kuruçeşme bolgesini tercih etmişler. Sadrazamlar, vezirler ve pan üyeleri Bebek'te, ilmiye sınıfı Rumeli Hisarı'nda, Hristiyanlar ve Yahudiler Arnavutköy ve Kuzguncuk'ta, zengin Rumlar, Avrupalı diplomatlar ve Ermeniler Yeniköy, Tarabya ve Büyükdere'de, din adamları ve ilim adamları Beylerbeyi'nde ikamet etmişlerdir.

Farklidir ki yalilar her renge boyanamiyor o donem. devlet erkanindan olanlar asi rengi denilen kirmizinin bir tonu, devlet mensuplari ve ust tabaka sari ve kremsi tonlar, gayrimuslimlerin evleri ise siyah, gri ve kahverengi tonlari oluyor.

mahmut sami şimşek'in yazdigi kitaba gore " Kitapta, Osmanlı döneminde yeşil korularla boğazın arasında kalan yalıların tabiatın doğal bir parçası haline geldiği belirtilerek, o dönemki yalı sakinlerinin ayrıcalıklarından da bahsediliyor. Denize uzanan cumbalardan balık tuttukları, deniz tarafındaki odanın halısının altındaki ahşap kapağı kaldırınca denize girdikleri, sandallarla geçen satıcılardan zembiller sarkıtarak alışveriş yapabildikleri, kayıkla yalının kapısına kadar gelebildikleri, bu sebeple yalıların suyla temasının kesilmemesine çok önem verdikleri anlatılıyor."

Hâlâ şu yazım kurallarını hiçe sayıp sözlük gibi bir platformda yazarlığa soyunan görüyorum. Bilmeyen, kendine güvenmeyen yazmasın şu sitede arkadaş. 20 yıl Türkçe eğitimi aldın öğrenemedin biz mi öğreteceğiz burada. Direkt şikayet et butonu.

sabah sürünerek yataktan kalkmamla bir problem olduğunu anlamıştım.işe gelene kadar insanları gözlemledim ve herkesin kafa öne eğik bir halde.iş yerine vardığımda ise, durum değişmedi tek gözü kapalı insanlar her yerde. noldu lan gece? uzaylılar gelip gece hepimizi sikti mi.

kemal sunal'ın korkusuz korkak filminde mülayim sert' karakterinin dillerimize pelesenk ettiği bir söz olmasının yanında kayra'nın yerli rap dinleyicilerine armağan ettiği müthiş parçadır aynı zamanda.

mesela yani

sözlükte sıkça karşılaştığım nezaketsiz hareket.

aslında sadece şarkı da değil. hemen hemen bütün anket başlıklarda (kitap, dergi, malzeme vs.) bağlantı(link), bkz. gizli bkz. verilebilecek örnekler mevcut fakat ne yazık ki doldurulan anketlerde bunlar namevcut.

sözlük kültürü olan yazar, malzemenin üreticisine (sanatçısına, şirkete) ayrı bkz. ürüne(parçaya, ürüne) ayrı bkz. verir. daha da yetmezse bir de bağlantı vererek, aha inanmıyorsan bir de buraya bak der gibi, ortamı şenlendirir.

Birlikte dinlenir diye oluşturulan playlistleri silmek, WhatsApp konuşmalarını silmek.

house müzik kamp manzara ve vazgeçilmezim bira...

gerçekten merak ettiğim olaylardır. acaba bir ben miyim diye düşünmüyor değilim.

ara sıra yaptığım şeydir. yeraltı filmi henüz çekilmemişken de yapardım. aslında ilk kez ilkokulda ulumaya başladım. bir yaz günü balkonda kahve fincanları ve kartları yok olan, tahtası yırtılan ve geriye sadece paraları kalan borsa oyunundaki paralarla oynarken sokaktan inanılmaz bir “auuuuuuuuu” sesi gelmişti. hemen balkondan baktığımda koltuk değnekli bir adamın ciddi ciddi uluduğunu görüp şok olmuştum. ankara’nın yaz sıcağında kimse sokakta olmadığından uluyan adamı benden başka gören olmamıştı. uluyan adam uluya uluya gitti ve kayboldu. acayip şaşırmıştım bir insan neden ulur ki diye düşünürken birden sessizce ulumaya başladım. ikincisinde daha yüksek sesle uludum. üçüncü, dördünce, onuncu derken bildiğin kurt gibi uluyordum balkonda ve her uluduğumda sanki bu dünyaya isyan ediyormuş gibi hissediyordum. babam balkona geldi “napıyorsun oğlum?” diye sordu. ben de uluyan adamı anlatsam da inanmayacağı için “hiiiç uluyorum” dedim. babam da “ulu ama çok yüksek sesle uluma komşulara ayıp olur” dedi ve gitti. ya baba allah aşkında nasıl yüksek sesle ulumayayım; ulumak yüksek sesle olur diye ulumaya devam ettim. o günden sonra yani 9 yaşımdan beri dönem dönem ulumuşluğum vardır. işyerinde çok bunaldığım zamanlarda da zeynep’in yanına gider ona ulurdum o da bir yeraltı filmi manyağı olduğu için beni yadırgamaz zaman zaman benimle ulurdu.

geçen yine vatsaptan bir arkadaşıma ulumak istedim ve uluyarak ses dosyasını gönderdim. aradan iki dakika geçti o da bana hindi taklidi yapmış “gulugulugulu” ses dosyasını yollamıştı. ondan hemen iğrendim ulumanın bu dünyaya olan bir isyan olduğu mesajını anlamamış beni sadece bir kurt taklidi yapan yetenek sizsiniz türkiye’deki manyaklardan sanmıştı.